Η Αλιένα σπάει τη σιωπή της

Ε: Πρώτα απ’ όλα τι σας κάνει να θέλετε να σπάσετε τη σιωπή σας;

Α: Σπάω τη σιωπή μου για να μη δημιουργούνται κάποιες παρανοήσεις, και επειδή έχω πράγματα να πω.

Ε: Πόσα χρόνια κάνατε αποχή από τα ζωικά προϊόντα και γιατί;

 Α: Αποχή από το κρέας 6 χρόνια, και αποχή από όλα τα ζωικά 3 χρόνια. Το κρέας το έκοψα μόνη μου, αναζητώντας μια όσο το δυνατόν λιτή ζωή με λιγότερες ανάγκες. Είχα ασκητικές τάσεις και ήμουν πάντα αντικαταναλωτική. Τότε, ακόμα υγιώς σκεπτόμενη, δεν είχα ταμπού με τη θανάτωση των ζώων για τροφή, με ενοχλούσε όμως η εντατική κτηνοτροφία, και έλεγα ότι αν δεν υπήρχε αυτή, πιθανότατα δεν θα είχα λόγο να απέχω. Ήταν μια προσωπική διαμαρτυρία. Ήμουν δε πεπεισμένη ότι δεν θα υπήρχε κανένα ρίσκο για την υγεία μου, αφού τόσοι άνθρωποι το έκαναν.

Όταν ήρθαν σε επαφή μαζί μου οι βεγκάνοι, μου φάνηκε ενδιαφέρον το να αφαιρέσω ακόμα περισσότερα πράγματα από τη διατροφή και από τη ζωή μου- μόνο που προστέθηκαν άλλα στη θέση τους, πανάκριβα και ανοίκεια, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Ντρέπομαι που το λέω γιατί δεν τιμά τη νοημοσύνη μου, αλλά πείστηκα από αυτούς για την ασφάλεια αυτής της διατροφής, την οποία και παρουσίαζαν ως εύκολη και φυσική.

Υπέστην ακόμα βομβαρδισμό πάρα πολύ σκληρών εικόνων από την εντατική κτηνοτροφία και έμαθα ότι για την εκμετάλλευση των ζώων δεν έχει καμία διαφορά το κρέας από το γάλα ή τα αυγά γιατί πρόκειται για την ίδια βιομηχανία, κάτι που βεβαίως ισχύει. Η μεγάλη μου ευαισθησία και αγάπη για τα ζώα με έκανε να αντιδρώ όλο και περισσότερο συναισθηματικά, στέλνοντας τη λογική μου σιγά-σιγά περίπατο, και ανοίγοντας χώρο σε διάφορες ιδέες να εισχωρούν έξωθεν και να με αλώνουν. Η άμυνα της λογικής και της αυτοσυντήρησής μου είχε ισοπεδωθεί μπροστά στην ανείπωτη φρίκη των βασανιστηρίων των ζώων, που έμοιαζε να ξεπερνά σε μέγεθος οποιαδήποτε ανθρώπινη συμφορά, με εξαίρεση το ολοκαύτωμα με το οποίο και συχνά-πυκνά παρομοιαζόταν. Όλοι οι άνθρωποι ήταν ναζί για τα ζώα. Τι άσχημη ιδέα για να πιστεύει κανείς.

Και όσο η αποχή από όλα τα ζωικά παρουσιαζόταν ως η εύκολη, φυσική και υγιεινή λύση που θα απάλλασσε τα ζώα από τη φρικτή μας παρουσία στον πλανήτη, τόσο η άρνηση της πλειοψηφίας των ανθρώπων να την αποδεχτούν φάνταζε μια γελοία δικαιολογία δειλών και ανήθικων υποκειμένων, τομάρια που νοιάζονταν μόνο για την καλοπέρασή τους και που δεν είχαν δικαίωμα να λένε πως αγαπούν τα ζώα. Κάπως έτσι με κατάπιε και μένα η απόλυτη ηθική των βεγκανών. Έγινα κομμάτι του άκαμπτου ηθικισμού ενός «κινήματος», μιας μεταμοντέρνας – new age - υποκουλτούρας που θύμιζε παραθρησκευτική οργάνωση. Όσο ήμουν μέσα σε αυτό δεν το έβλεπα. Θεωρούσα τους λόγους μου (τα βάσανα των ζώων) τόσο σοβαρούς που ο,τιδήποτε άλλο απλώς δεν είχε καμία αξία. Έμαθα να αντιδρώ στην κριτική, αλλά σε αυτό το σημείο θα ήθελα να πω ότι δεν χαρίζω κάστανα και δεν δίνω καμία άφεση στους κάφρους που με ειρωνεύονταν διαδικτυακά χωρίς να με γνωρίζουν. Δεν μου έκαναν κανένα καλό. Πληγωνόμουν και φανατιζόμουν περισσότερο, με έστελναν όλο και πιο μακριά από την κοινωνία, όλο και πιο κοντά στην κοινότητα των βεγκανών, με την οποία δενόμουν περισσότερο, έχοντας φτάσει να γίνουν οι αποκλειστικοί μου φίλοι.

Ε: Υπήρχε κάτι που σας βοήθησε;

Α: Ναι. Διάβασα σε e-book το «Κοινωνικός Αναρχισμός ή Lifestyle Αναρχισμός» του Bookchin, και άνοιξαν λίγο τα μάτια μου.

Ε: Τι έχετε να πείτε για τους «αντισπισιστές»;

Α: Πολιτικοποιημένη ούσα, αν και σχετικά αδρανής αρκετά χρόνια μιας και το ατομικιστικό τριπάκι ερχόταν από το παράθυρο πολύ πριν κόψω το κρέας, ήταν αδύνατο να αποφύγω το να κλίνω τελικά ιδεολογικά προς αυτήν την τάση που υπήρχε στους κόλπους της κοινότητας των βεγκάνων, παρόλο που η εκκίνησή μου ήταν αυτή της προσωπικής επιλογής και δεν ενέπλεκε καθόλου τη διατροφή στην πολιτική. Θεωρώ ότι ο αντισπισισμός είναι μια μεγάλη παγίδα. Όσο οι βεγκανοί κάνουν τη φάση τους χωρίς να εμπλέκονται στην πολιτική, δεν έχω κανένα πρόβλημα μαζί τους. Αυτό που θεωρώ επικίνδυνο είναι η εμπλοκή τους σε κινηματικούς χώρους, και για να πω τα πράγματα με το όνομά τους: το πλασάρισμά τους ως φορέων του απόλυτου ηθικού lifestyle που πρέπει να ακολουθήσουν οι αναρχικοί για να είναι συνεπείς. Κοπελιές -με χίλιες καλές προθέσεις- απολίτικες κατά περιπτώσεις- που πάνε σε στέκια να «εκπαιδεύσουν» τον κόσμο στα πλαίσια της «αυτοδιαχείρισης της τροφής». Βέγκαν συλλογικές κουζίνες, βέγκαν καφενεία, και άλλα τινά. Αυτά πλέον μου είναι απεχθή, και χαρακτηρίζουν και τους χώρους που τα δέχονται ή τα προωθούν. Οι αντισπισιστές έχουν απόλυτη πίστη σε μια ιδεολογία, η οποία στρέφεται κατά των ανθρώπων, γι’ αυτό και θεωρώ ότι είναι τα φίδια που τρέφει το κίνημα στον κόρφο του (και ας μην τους έχει πάρει ακόμα σοβαρά).

Όσον αφορά την ιδεολογία, μπάζει από παντού: Τα είδη αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και δεν καταλαβαίνω γιατί ο άνθρωπος απαγορεύεται ως είδος να αλληλεπιδρά με τα υπόλοιπα είδη. Τα είδη εξαρτώνται το ένα από το άλλο, τα είδη τρώνε το ένα το άλλο. Έτσι συμβαίνει, γιατί πρέπει ο άνθρωπος να αποτελέσει εξαίρεση σε αυτό; Και γιατί η διαχωριστική γραμμή μπαίνει στο ζωικό βασίλειο; Η εντατική κτηνοτροφία και η έλλειψη σεβασμού στα ζώα προς τροφή είναι απόρροια του καπιταλισμού, και αυτό είναι που πρέπει να χτυπηθεί, όχι γενικά το να θανατώνει ο άνθρωπος ζώα για την τροφή του, αυτό δεν είναι ανήθικο. Ο καπιταλισμός είναι ανήθικος από κάθε άποψη. Ο αντισπισισμός είναι αντιδραστικό ρεύμα που συχνά ξεκινά ή καταλήγει στον πριμιτιβισμό με τον οποίο είμαι αντίθετη. Και ήμουν πάντα αντίθετη σε τέτοιες μεταμοντέρνες θεάσεις, πράγμα που με βοήθησε να αντιληφθώ τι είναι στην πραγματικότητα ο αντισπισισμός, όταν κατάλαβα ότι σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με τον πριμιτιβισμό και άλλα τέτοια ρεύματα. Σύντομα αντιλήφθηκα ότι αυτή η ιδεολογία δεν μου ταίριαζε, ούτε και οι άνθρωποι οι οποίοι την πρέσβευαν. Ήμουν από άλλη πάστα.

Ε: Είναι οι βεγκανοί και οι αντισπισιστές μισάνθρωποι;

Α: Ναι. Και αν δεν είναι, γίνονται. Μάλλον είχα πολύ ισχυρές αντιστάσεις στον μισανθρωπισμό και γι’ αυτό κατάφερα να τους ξεφύγω και να μην ρομποτοποιηθώ πλήρως.

Ε: Πότε φάγατε ξανά κρέας;

Α: Ξεκίνησα δειλά-δειλά με μερικά πολύ προσεγμένα ζωικά, όπως αυγά από χωριό, μέλι από μικρούς παραγωγούς και γάλα κατσικίσιο ή βιολογικό αγελαδινό αν έβρισκα στο σούπερ μάρκετ. Αργότερα τσιμπούσα μικρές μπουκιές από ψάρι όταν μου δινόταν η ευκαιρία. Το πρώτο ολόκληρο πιάτο που έφαγα ήταν μακαρόνια με χταπόδι και αυτό πιέζοντας τον εαυτό μου να αποβάλει επιτέλους το συναισθηματικό βάρος, μιας και ήμουν ιδιαίτερα ευαίσθητη με τα χταπόδια τα οποία έχουν υψηλή νοημοσύνη. (Ήμουν ακριβώς στο στάδιο 17 που περιγράφει αυτό το υπέροχο μπλογκ, που μου έχει  προσφέρει πολύ μεγάλη παρηγοριά και γέλιο.) Πέτυχα το στόχο μου και έκτοτε απαλλάχτηκα από το συναισθηματικό βάρος.

Δούλευα πολύ καιρό στο μυαλό μου την ιδέα να ξαναφάω κρέας. Δεν ήθελα να γίνει ευκαιριακά, ήθελα να είναι μια στιγμή με κάποιο νόημα που εγώ θα επέλεγα για να επιστρέψω στον εξανθρωπισμό. Και βρήκα αυτή τη στιγμή σε μία συλλογική κουζίνα με κοτόσουπα. Τι πιο ανθρώπινο και ζεστό.

Ε: Πώς νιώσατε όταν φάγατε ξανά κρέας;

Α: Ήδη με τα αυγά (και τα υπόλοιπα ζωικά) είχα αρχίσει να αισθάνομαι πολύ καλύτερα, σωματικά και πνευματικά. Η γεύση του κοτόπουλου μου ήταν πολύ οικεία, σαν να μην το είχα κόψει ποτέ. Η αίσθηση που είχα ξεχάσει εδώ και χρόνια, ήταν το να χορταίνω και ότι το φαΐ με ζεσταίνει. Αργότερα διάβασα σε περιγραφές πρώην χορτοφάγων ακριβώς τις ίδιες αισθήσεις, και αυτό μου έκανε εντύπωση.

Ε: Γιατί ξανα-γυρίσατε στη «σάρκα» και δεν σταματήσατε στα ζωικά παράγωγα;

Α: Για τον ίδιο λόγο που από την αποχή από το κρέας, πέρασα στην ολοκληρωτική αποχή από τα ζωικά: Δεν έχει καμία διαφορά το κρέας από τα ζωικά όσον αφορά τον αντίκτυπο στην εντατική κτηνοτροφία. Ταμπού με την καθεαυτή θανάτωση ή με την καθεαυτή βρώση κρέατος δεν έχω, και επίσης αφού δεν είμαι πια σε αυτή τη λογική, δεν βρίσκω και το λόγο γιατί θα πρέπει να απέχω από το κρέας.

Ακόμα και να μην είχα βγει όμως τελείως από αυτό το τριπάκι, θα μπορούσα να πω ότι ο αντίκτυπος κάποιου που προσέχει από πού προέρχεται το κρέας και τα ζωικά του μπορεί να είναι μεγαλύτερος «για το καλό της φύσης και των ζώων» από ό,τι κάποιου βεγκάνου που τρώει διάφορα εξωτικά και πανάκριβα προϊόντα και που χωρίς τις επιλογές που χάρη στον καπιταλισμό έχει, δεν θα μπορούσε καν να επιβιώσει με αυτή την ελλιπή διατροφή. Παρόλα αυτά βρίσκω μάταιο να κάθεται ένας άνθρωπος (και δη ένας άνθρωπος αγωνιζόμενος και μαχόμενος αυτό το σύστημα) να ψάχνει συνέχεια την διατροφή του, κάτι που θα του πάρει και πάρα πολύ χρόνο και ενέργεια. Συχνά αστειεύομαι ότι «δεν έχω πάρει τα βουνά». Δεν είναι καθόλου αστείο. Από τη στιγμή που αποφασίζουμε ότι δεν θα πάρουμε τα βουνά, είναι μάταιο να κυνηγάμε την «απόλυτη ηθική» μέσα από προσωπικές επιλογές. Αν δεν έχουμε πάρει τα βουνά, αναγκαστικά έχουμε κάνει πάρα πολλούς «συμβιβασμούς», είτε το έχουμε καταλάβει, είτε όχι. Στη ζυγαριά μου έχει μεγαλύτερο βάρος η αξιοποίηση του χρόνου μου και της ενέργειάς μου με τρόπους άλλους από το να διαβάζω ταμπέλες στο σούπερ μάρκετ ή από το να αναζητώ συνεχώς τα επιλεγμένα ζωικά, ή το να κάθομαι σε ένα τραπέζι και να αναρωτιέμαι αν πρέπει να φάω από το τάδε πιάτο που δεν ξέρω από πού προέρχονται όλα τα συστατικά του. Προτιμώ να φάω χαλαρά ό,τι έχω και με ευχαριστεί, και να δώσω βάρος σε άλλα πράγματα. Αυτή η στάση μου φαίνεται και πιο υγιής, οι μη χαλαρές στάσεις και εμμονές σε σχέση με το φαγητό θυμίζουν διατροφικές διαταραχές.

Όταν δεν έχω αυγά από χωριό, θα πάρω από το σούπερ μάρκετ, αν έχω την οικονομική δυνατότητα ναι, θα πάρω ελευθέρας βοσκής (ακόμα είμαι συναισθηματική με την φοβερά άσχημη μεταχείριση των κοτόπουλων από τη βιομηχανία). Θα πάρω από το σούπερ μάρκετ φέτα, τυριά, γιαούρτι, γάλα, όσο ακόμα έχω τη δυνατότητα, γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι, και μπορεί να πέσει και πείνα. Σε ένα τραπέζι θα φάω ό,τι μου κάνει κέφι, δεν θα ασχοληθώ με το ποια συστατικά των πιάτων είναι «ηθικά» -κι αυτό το «ηθικά» -και όποιες άλλες λέξεις έχω βάλει σε εισαγωγικά- σηκώνουν έτσι κι αλλιώς μεγάλη συζήτηση.

Ε: Σας έβλαψε η διατροφή αυτή;

Α: Ναι. Είμαι ένας αρκετά αδύνατος άνθρωπος και δεν ήταν καθόλου καλό για μένα το να χάσω κι άλλα κιλά, καθώς και όλο μου το λίπος. Κρύωνα και πεινούσα συνέχεια. Έτρωγα πάρα πολύ και δεν χόρταινα ποτέ. (Ήταν σαν κατάρα.) Επίσης είχα μυϊκούς πόνους. Γενικά έχασα λιπώδεις ιστούς, ενώ οι μυϊκοί μου ιστοί ατόνησαν. Άρχισε να μη μου αρέσει αυτό που έβλεπα στον καθρέφτη. Ένιωθα συνέχεια κουρασμένη, πνευματικά μπερδεμένη, και είχα και διαταραχές ύπνου.

Διορθώθηκαν όλα με την εισαγωγή ζωικών και κρέατος.

Ε: Μήπως αυτό είναι ιδέα σας;

Α: Όχι, συνέβηκε.

Ε: Μήπως λέτε ψέματα;

Α: Όχι, είναι αλήθεια.

Ε: Μήπως δεν υπάρχετε;

Α: Όχι, υπάρχω.

Ε: Μήπως δεν το κάνατε σωστά;

Α: Ακούστε. Όσο είναι κανείς βεγκανός, στην κοινότητα που τον βαυκαλίζουν κανείς δεν του λέει τι πάει να πει αυτό το «σωστά», κανείς δεν του λέει πόσο πρέπει τάχα να προσέξει. Σας είπα πριν ότι η διατροφή παρουσιάζεται ως η απόλυτα φυσική, υγιεινή, εύκολη και κατάλληλη για τον άνθρωπο. Όταν κανείς σταματάει γιατί έχει βλάψει την υγεία του, βγαίνουν όλοι και λένε ότι «κάτι δεν έκανε σωστά», και αυτό το βρίσκω αισχρό. Το καταλαβαίνω ωστόσο. Κατ’ αυτούς αποκλείεται η διατροφή να αποτυγχάνει, η ευθύνη βαραίνει πάντα τον άνθρωπο, που κάτι δεν έκανε καλά -ως ιδεολογία ανήκει στις αυτομαστιγωτικές θεάσεις έτσι κι αλλιώς.

Ήμουν από τους ανθρώπους που - λόγω μερικής απασχόλησης και μεγάλων περιόδων ανεργίας -  αλλά και προσωπικής μου ανάγκης να ψάχνω σε βάθος ό,τι κάνω – ψαχνόμουν με τη διατροφή αυτή 100 ώρες το εικοσιτετράωρο. Ήμουν ένα εξέχον μέλος της κοινότητας αυτής. Προπαγάνδισα η ίδια αυτή τη διατροφή φτιάχνοντας βίντεο μαγειρικής. Ήμουν 50 ώρες τη μέρα συνδεδεμένη σε σχετικά φόρουμ. Αγόρασα βιβλία, μαγειρικής και διατροφής. Ψώνιζα στα βιολογικά. Μαγείρευα. Έξω έτσι κι αλλιώς δεν μπορούσα πια να φάω, ούτε να παραγγείλω, είχα πολύ ελάχιστες επιλογές. Χρησιμοποιούσα τα καλύτερης ποιότητας υλικά. Έπαιρνα συμπλήρωμα Β12 (αναγκαστικό συμπλήρωμα για τους βεγκανούς). Αν εγώ δεν κατάφερα να το κάνω σωστά, κάπου υπάρχει πρόβλημα. Και αν ήταν πράγματι η απόλυτα φυσική, υγιεινή, εύκολη και κατάλληλη για τον άνθρωπο διατροφή, δεν θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό.

Ε: Έχετε δίκιο.  Είπατε πριν ότι δεν τιμά τη νοημοσύνη σας το γεγονός ότι σας έπεισαν για την ασφάλεια αυτής της διατροφής. Τι ήταν όμως αυτό που σας έπεισε;

Α: Καταρχάς δεν τιμά τη νοημοσύνη μου, γιατί μπαίνοντας κανείς σε αυτόν το χορό, σταματάει σιγά-σιγά να επεξεργάζεται λογικά τα πράγματα, μαθαίνει να λειτουργεί συναισθηματικά, σε κατάσταση που δεν υπάρχει ψυχραιμία. Μιας και οι βεγκανοί πιστεύουν ότι «αυτό που συμβαίνει κάθε μέρα για τα ζώα είναι ένας πόλεμος», διαρκώς βιώνουν μία συναισθηματική ταραχή και βρίσκονται σε κατάσταση νεύρωσης. Για μένα τώρα, για διάφορους λόγους που δεν χρειάζεται να αναλύσω αυτή τη στιγμή, ο ορθολογισμός ή η λογική επεξεργασία είναι κάτι πολύ σημαντικό να υπάρχει στη ζωή μου. Ποια γνώση τόσο σίγουρη μπορεί να υπάρχει που θα με έκανε ποτέ να υποβάλω τον εαυτό μου σε ο,τιδήποτε; Θεωρώ ότι για κάποιους προσωπικούς λόγους, βρέθηκα σε μια αδύναμη φάση της ζωής μου, με πολύ ευάλωτες άμυνες, και αυτό έπαιξε ρόλο.

Αυτό το οποίο κατάφερε να περάσει τον κριτικό μου έλεγχο και να με πείσει τελειωτικά, ήταν η περίφημη θέση της Αμερικανικής Ένωσης Διατροφολόγων (A.D.A.) ότι η διατροφή αυτή είναι ασφαλής αν γίνεται σωστά. Πρόσφατα βρήκα πολλούς λόγους για να αμφισβητήσει κανείς τη θέση της A.D.A, και παροτρύνω όσους καλούς και αγαθούς ανθρώπους έχουν πειστεί από αυτήν να τους διαβάσουν όλους εδώ, και όσους έχουν φίλους καλούς και αγαθούς ανθρώπους που έχουν πειστεί από αυτήν, να τους στείλουν τον σύνδεσμο:  http://letthemeatmeat.com/tagged/American_Dietetic_Association

Ε: Ισχύει ότι όσο απείχατε από τα ζωικά δεν αρρωσταίνατε, και ότι γίνατε πιο ήρεμη ή λιγότερο επιθετική;

Α: Όχι, δεν ισχύει τίποτα από αυτά.

Ε: Τι έχετε να πείτε για την «αποτοξίνωση»;

Α: Να μην το κάνετε. Είναι ένα ψέμα. Η θεωρία των τοξινών είναι ψευδο-επιστημονική, και αυτό είναι ό,τι χειρότερο. Στο φέισμπουκ υπάρχει αυτή τη στιγμή αστρολόγος που δίνει διατροφικές συμβουλές βάση αυτής της θεωρίας. Πολύς κόσμος την εμπιστεύεται. Κοιτάξτε, αν είναι στα πλαίσια της «αυτοδιαχείρισης της τροφής ή της υγείας μας», να αντικαταστήσουμε τους επιστήμονες με αστρολόγους και μάγους, κάτι δεν πάει καλά.  Όταν λοιπόν κάποιος λέει ότι έγινε πιο ήρεμος, οι αστρολόγοι και οι μάγοι θα του πουν ότι είναι λόγω της διατροφής του, όταν εγώ υποστήριξα ότι έγινα περισσότερο επιθετική και ότι φίλοι μου που τρώνε κρέας κάθε μέρα είναι ηρεμότατοι άνθρωποι, μου είπαν ότι στην πρώτη περίπτωση είναι  παρενέργειες από την αποτοξίνωση που θα περνούσαν όταν θα κατάφερνα να αποτοξινωθώ, και στη δεύτερη περίπτωση ότι είναι η αποχαύνωση από το κρέας. Και απορώ, πόσα χρόνια θα έπρεπε να περάσουν μέχρι να δω προσωπικά εγώ τα οφέλη της αποτοξίνωσης; Πόσο τοξινωμένη ήμουν πια δηλαδή που είχα τόσες παρενέργειες; Απορώ, διότι στο τριπάκι της αποτοξίνωσης ήμουν πάρα πολλά χρόνια, και πριν κόψω το κρέας, με μεγάλες περιόδους νηστείας, ελάχιστη τροφή κλπ. Τέλος πάντων, πάλι κάτι θα έβρισκαν να πουν. Όσον αφορά την «αποχαύνωση των κρεοφάγων», το βρίσκω ως και προσβλητικό. Μια χαρά παιδιά είναι όλοι οι φίλοι μου που τρώνε κρέας. Εξυπνότατοι και ομορφότατοι. Γενικότερα δεν υπάρχει καμία επιστημονική βάση σε όλα αυτά, ο καθένας λέει ό,τι θέλει.

Ε: Έχετε κάτι άλλο να προτείνετε;

Α:  Όλο το μπλογκ του «ex vegan» είναι υπέροχο, πάρα πολύ ενημερωτικό και διασκεδαστικό. Πέρα απ’ αυτό, αξίζει κανείς να διαβάσει τις αποκαλυπτικές εξομολογήσεις άλλων πρώην βεγκανών, και οπωσδήποτε τον «Κοινωνικό Αναρχισμό ή Lifestyle Αναρχισμό» του Bookchin, ειδικότερα οι αναρχικοί.

Σύνδεσμοι:

http://letthemeatmeat.com/

http://voraciouseats.com/2010/11/19/a-vegan-no-more/

http://voraciouseats.com/2010/11/22/vegan-defector-talks-back/

http://www.chicken-tender.com/2010/11/heart-change_11.html

http://paleosister.wordpress.com/2011/07/28/survivor/

http://voraciouseats.com/2011/09/23/debunking-veganism/

https://rs557l32.rapidshare.com/#!download|557tl3|41622964|bookchin.social.anarchism.pdf|3624|R~6E2BAEEDFFD4BC6ED7BA36D059C6E646|0|0