Σημείωση

Σημείωση στο facebook

Άλμπουμ φωτογραφιών

Δεν είχα την απολύτως καμία όρεξη να εμπλακώ σε διαλόγους άσχετων ανθρώπων που δεν προσφέρουν τίποτα στη ζωή μου. Η αλήθεια είναι ότι νιώθω περισσότερο σαν να ανακατεύτηκα με τα πίτουρα και να με φάγανε οι κότες παρά ο,τιδήποτε άλλο.

Πώς, πότε, γιατί;

Η ρίζα του προβλήματος είναι ότι υπήρξε εποχή στη ζωή μου που εξέφρασα ανοιχτά/δημόσια/μέχρι και επώνυμα στην τηλεόραση συγκεκριμένες πεποιθήσεις, και που προπαγάνδισα μία διατροφή και τρόπο ζωής ως απόρροια αυτών των ιδεών. Το αποτέλεσμα ήταν βέβαια να εκτεθώ πάρα πολύ. Μέχρι αυτό το σημείο, η δυσάρεστη και ενοχλητική αυτή προσωπική μου έκθεση συνέβαινε συνειδητά, το είχα πάρει απόφαση ότι θα έπρεπε να δεχτώ αυτή τη μικρή ενόχληση, αυτό το μικρό (όπως το έβλεπα τότε) κόστος, μικρό μπροστά στον πολύ μεγάλο σκοπό που θα προωθούσα χρησιμοποιώντας τον εαυτό μου ως «κανάλι» του. Ο σκοπός αυτός ήταν προτεραιότητα που ξεπερνούσε την ενόχληση και τα αρνητικά αποτελέσματα της δημόσιας -συνειδητής- έκθεσής μου.

Το πρόβλημα όμως έγινε αισθητό όταν σταμάτησα να έχω αυτές τις πεποιθήσεις, όταν σιγά-σιγά άρχισα να αντιλαμβάνομαι όσα περιγράφω στην ανάρτηση στο προσωπικό μου ιστολόγιο στην οποία «αποκαλύπτομαι». Και θεώρησα σκόπιμο να «αποκαλυφθώ», ακριβώς γιατί υπήρχε η προηγούμενη ανοιχτή μου εκδήλωση και έκθεση. Ακριβώς όπως γράφω στην αρχή του κειμένου «για να μη δημιουργούνται κάποιες παρανοήσεις»: Για ένα πολύ μεγάλο διάστημα δεν είχα συζητήσει σχεδόν με κανέναν, και οι άνθρωποι δεν ήξεραν καν ότι δεν σκέφτομαι πια έτσι, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται λάθος εντυπώσεις, τόσο σε άγνωστούς μου χορτοφάγους που με συναντούσαν μέσα από την προπαγάνδιση και την προηγούμενη διαδικτυακή μου ζωή (βίντεο, φόρουμ, σχόλια κλπ), όσο και σε φίλους μου (που τρώνε κρέας) που είχαν πια συγκεκριμένες εντυπώσεις για μένα που δεν ίσχυαν. Επίσης ήθελα να εκφράσω την άποψη που διαμόρφωσα μέσα από την όλη εμπειρία που είχα.

Πρέπει να πω ότι η ανάρτηση αυτή έκανε ρεκόρ pageviews. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα τα all time pageviews εκτοξεύτηκαν στα 569, αφήνοντας πίσω την αμέσως επόμενη ανάρτηση με 237 pageviews, η οποία είναι στο μπλογκ από τον Ιούλιο του 2010. Ένας αρκετά μεγάλος αριθμός αναγνωστών ερχόταν από σχετικό φόρουμ στο οποίο ήμουν μέλος. Η ανάρτηση -προφανώς έγινε θέμα- κινήθηκε και διαβάστηκε μαζικά από χορτοφάγους, και η αντίδρασή τους ήταν κάτι που είχα προβλέψει και ήμουν προετοιμασμένη να αντιμετωπίσω.

Το περίεργο(;όχι και τόσο) είναι ότι όπως σε όλα τα θέματα λειτουργούν σαν πρόβατα και θύματα αυτής της ιδεολογίας, έτσι και σε αυτό, η θέση που παίρνουν απέναντι στους μισητούς «αποστάτες» (μισώ κι εγώ τη λέξη, αλλά αυτήν δεν θα χρησιμοποιούσα αν έφευγα από παραθρησκευτική οργάνωση;) είναι πάρα πολύ συγκεκριμένη. Στο σημείο αυτό δεν θα ήθελα -σε καμία περίπτωση όμως- να τσουβαλιάσω. (Και υπάρχουν λαμπρές εξαιρέσεις θετικών αντιδράσεων.) Δεν αποτελεί άλλωστε καθεαυτή η διατροφή κανενός είδους κριτήριο. Μιλάμε για ένα συγκεκριμένο σύστημα πεποιθήσεων, παρά για μια διατροφή, μιλάμε για εκείνους στους οποίους αυτό αποτελεί ιδεολογία και ταυτότητά τους, και για όσους από αυτούς ακολουθούν ως πρόβατα έχοντας χάσει κάθε ψήγμα κριτικής ικανότητας της σκέψης τους. Είναι όμως πολλοί αυτοί. Και αυτό που λένε είναι πάνω-κάτω το ίδιο. Παγκοσμίως. (Είναι εντυπωσιακό.) Αλλά το καταλαβαίνω, γιατί αυτός είναι ο τρόπος που σκέφτονται, και σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο.

Αυτά που -κυρίως- λένε εναντίον όσων φεύγουν είναι τα εξής:

• Ότι θέλουν να τραβούν την προσοχή. ("attention seekers")

• Γενικά προσπαθούν να τους γελοιοποιήσουν με κάθε τρόπο

• Αμφισβητούν ότι βλάφτηκε η υγεία τους εξαιτίας της διατροφής, ή ότι δεν ένιωθαν καλά σωματικά-πνευματικά-ψυχολογικά με τη διατροφή, ή ότι αισθάνθηκαν καλά όταν έφαγαν ζωικά/κρέας. Λένε ότι είναι φαινόμενο placebo ή τους κατηγορούν ότι λένε ψέματα, ή ότι «δεν το έκαναν σωστά» γιατί «όλα τα θρεπτικά στοιχεία μπορούσαν να τα βρουν στα φυτά» και θα έπρεπε να βρουν σε τι έχουν έλλειψη και να το ψάξουν στα φυτά. Βέβαια, το λέω αυτό και στην ανάρτηση, όσο ήμουν στη φάση, κανείς δεν φαινόταν να ανησυχεί μήπως «δεν το έκανα σωστά», εγώ ή κάποιος άλλος. Όλα ήταν μια χαρά. Στο φόρουμ πχ δινόταν μια σχετική έμφαση στη Β12 και μέχρι εκεί. Αν έπαιρνες συμπλήρωμα Β12 δεν είχες να ανησυχείς για κάτι άλλο.

• Η διατροφή δεν υπάρχει περίπτωση να αποτυγχάνει. Οι ίδιοι απέτυχαν.

• Ότι δεν άντεξαν την κοινωνική πίεση και «συμβιβάστηκαν».

• Είναι δε οι πιο μισητοί γιατί ενώ είδαν το φως, το απαρνήθηκαν.

(Πού να δείτε τι έσουραν και στην Tasha, η περίπτωσή μου ωχριά. Η Tasha δέχτηκε και απειλές για τη ζωή της και άλλα τραγελαφικά.)

-

https://www.facebook.com/angelnonis/posts/178984732216425
-

(Στη δε ανάρτηση που αναφέρει "Tasha and her meatgasms" προσπαθούν να την ξεφτιλίσουν με πάρα πολύ αισχρό τρόπο)
-


Συγκρίνετε:

http://www.thisveganlife.org/on-ex-vegans/

-


Συγκρίνετε:

Σχόλιο στην Tasha http://voraciouseats.com/2011/09/23/debunking-veganism/

Σχόλιο στην ανάρτησή μου http://aliena-journal.blogspot.com/2012/02/blog-post.html
-

Αξίζει να διαβάσετε ολόκληρη την ανάρτηση http://letthemeatmeat.com/post/1689774640/the-vegan-rd-virginia-messina-lambastes-bacon-tweets (δεν συμμερίζομαι όμως την άποψη της Lierre Keith και του -κατά τ’ άλλα άψογου- Rhys Southan περί πολιτισμού/υπερπληθυσμού.)

-
Περισσότερα από τον Rhys Southan (ex-vegan):

http://letthemeatmeat.com/tagged/ExVegans

http://letthemeatmeat.com/post/2192197691/how-to-know-if-youre-an-ex-vegan-that-vegans-can-write

http://letthemeatmeat.com/post/674881646/the-vegan-dietitian-to-ex-vegans-dont-be-fooled-by

http://letthemeatmeat.com/post/2333887024/the-shocking-truth-about-vitamin-d-that-the-vegan-rd

-
bonus (άσχετο) –αλλά δείτε κι αυτό
https://www.facebook.com/media/set/?set=a.10151303264425472.806683.763460471&type=3